^{آن سينگلتون: آيا شما قبل از ارتباط با مجاهدين آنها را مي شناختيد؟}

^{الهه: من راجع به آنها شنيده بودم. ولي به اين صورت كه اكنون مي شناسمشان، نمي شناختم. من فكر مي كردم آنها آزاديخواه هستند. ما در مورد جنايات مشتركي كه با صدام انجام داده اند نمي دانستيم. بخصوص ما هيچ اطلاعي از رفتار آنها در درون سازمانشان نداشتيم.}

^{امروزه من به اندازه كافي با چشم هاي خودم ديده ام و تنها چيزي كه بايد بگويم و تاكيد بكنم اخطار به ديگران است كه به اين فرقه نزديك نشويد. اين ها خائنين و بزهكاراني بيش نيستند. وقتي هم مي گويم بزهكاران، منظورم غلو كرد نيست. من يك بار براي ملاقاتشان به پاريس رفتم. البته آنها سعي زيادي براي رسيدگي به ما كردند ولي يك زن جوان در ميانشان بود كه در كنار ما كار مي كرد. دقيقا بخاطرم مانده است!
يك روز عصر كه من واقعا خسته شده بودم ولي تفكرات اجازه خواب نمي داد به اطاقم رفتم و قرص خواب خوردم تا آرام بشوم. بعد از مدتي صدايي در اطاق شنيدم و نيمه خواب و نيمه بيدار سرم را بلند كردم و ديدم كه اين زن جوان در حالي كه دستش توي كيف من است ايستاده است. من آنقدر حالم بد بود كه اصلا نفهميدم خواب مي بينم يا بيدارم و به هر حال دوباره به خواب رفتم.}

^{وقتي كه صبح بيدار شدم متوجه شدم كه پاسپورتم، كارت سبزم، كارت هاي ديگرم و حدود هزار دلار از كيفم دزديده شده است. با اين وجود اين زن بدون تعارف در مقابلم ايستاده بود و به روي خودش نمي آورد و وقتي كه من با وي رودررو شدم يكي از زنان فرمانده شان دخالت كرد و وي را بيرون فرستاد. آنها هيچ وقت اموال من را پس ندادند.}

^{يك بار ديگر بخاطر دارم كه من را راضي كردند تا از قرارگاهشان در عراق بازديد كنم. قبل از رفتن به خاطر اين كه يكي از كفش هايم پايم را مي زد، يك تكه كاغذ تا كرده در كف آن گذاشته بودم. در زمان شام در قرارگاه، من كفشم را در آوردم كه پايم كمي آرام بگيرد و بنظرم اين تكه كاغذ ديده شد. يكي از زن ها كه در كنار من نشسته بود بدون هيچ تعارفي سريعا اين تكه كاغذ را برداشت و فرار كرد و ناپديد شد. يك لحظه واقعا خشكم زد. چي؟}

^{بعد از چند لحظه متوجه شدم مسئله چه بوده است. آنها فكر كرده بودند كه فردي در كمپ نامه اي به من داده كه با خودم از آنجا خارج كنم. اينجا بود كه واقعا همه پرده ها از جلوي چشمانم افتاد. حالا ديگر من مي دانستم كه برخي از افراد واقعا خواستار خارج شدن هستند و مي دانستم كه آنها هر كاري انجام خواهند داد تا كسي نتواند فرار كند و مي دانستم كه تمامي داستانهايي كه در باره شكنجه و زندان افراد خودشان گفته مي شود حقيقت دارد. من واقعا نگران شده بودم}

^{من بيش از آنچه كه لازم باشد ديده ام. من ناظر بسياري از كارهاي غير قانوني شان بوده ام ولي مي داني، بدترين كاري كه مي كنند كه در ظاهر غيرقانوني هم نيست بازي با مغز و قلب مردم بي گناه است.}

^{من بخاطر كمك به مردم ايران به آنها پيوستم و خيلي هم سعي كردم بلكه بتوانم آنها را عوض كرده و يا متوجه واقعياتشان كنم. چه در مورد خودشان و چه در مورد اطرافشان. انگار كه حتي خودشان هم نمي توانستند چيزي جز دروغ هاي توليدي خودشان را ببينند. من حتي مدتي سعي كردم مريم رجوي راضي كنم آن لباس هاي مسخره اي را كه مي پوشد عوض كند. اولين بار كه ديدمش لباس يونيفورم نظامي به تن داشت. واقعا با كاري كه بايد انجام مي داد بي ربط بود. وقتي كه به وي پيشنهاد كردم كه سعي كند كمي جالب تر لباس بپوشد، رفت و هزاران دلار خرج لباس هاي مسخره زرد و صورتي و كيف و پارچه پرده اي كرد. انگار اصلا هيچ ايده اي نداشته باشد. كساني كه دوره اش كرده اند هم جرئت ندارند انتقاد كه هيچ حتي پيشنهاد بكنند كه وي يك مقدار به طرز ديگري رفتار كند. فقط من بودم كه جرئت داشتم آن لباس هاي نظامي را از تنش خارج كنم.}

^{آن سينگلتون: رفتار مجاهدين وقتي كه فهميديد كه ميخواهيد تركشان كنيد چگونه بود؟}

^{الهه: اين يك واقعيت است كه وقتي انسان در چنگال مجاهدين اسير مي شود راه فراري متصور نيست. درست مثل موش در چنگال گربه. هر وقت بخواهي فرار كني، پنجول روي سرت فرود مي آيد. بعضي وقت ها با چنگالهاي بيرون آمده و بعضي وقت ها با نرمي دست و بدون چنگالها. در هر صورت خارج شدن واقعا كار سختي است. يكي از راه هايي كه براي نگه داشتن افرادي مثل من استفاده مي كردند توليد بدهي مالي براي فرد بود. آنها هيچ وقت تمام پول قرارداد هايشان را نمي دادند. آنها هميشه قول ميدادند كه هفته ديگر، ماه ديگر، دفعه ديگر..}

^{يكي از افراد معروف شورا چندي قبل از خروجم به من گفت: الهه، چرا خودت را خلاص نمي كني. افرادي مثل من نمي توانند خارج شوند بخاطر اين كه صد در صد وابسته به رجوي شده ايم و براي مينيمم هايمان هم به او نيازمنديم. ما يك قران هم نداريم ولي تو حداقل خانه و فاميل خودت را داري و وابسته نيستي. تا زمان برايت باقي است فرار كن". من با شنيدن اين كلمات واقعا متاسف و متاثر شدم.}

^{يك روز مريم را درپاريس ملاقات كردم و به او گفتم: "ببين. قفسي كه من را داخل آن گذاشته ايد حتي طلايي هم نيست. چوبي است. من نمي توانم مردم را ببينم آنها هم نمي توانند من را ببينند". تنها واكنش اين زن اين بود كه فقط به من خيره نگاه كند. از آنها خواستم بدهي شان به من بابت قراردادها و كارهايي كه انجام شده است را بدهند. هنوز كه چيزي پرداخت نشده.} 

^{هر وقت من در مورد پولي كه به من بدهكار بودم سوال مي كردم و بايد بگويم طي سالها به مبلغ زيادي تبديل شده بود آنها مي گفتند نمي توانيم بپردازيم. زمان كوتاهي بعد از شروع جنگ عراق محمد محدثين را ديدم كه به من گفت: "ببين الان نفرات ما در عراق زير حمله هستند و ما هم هيچ پول نداريم". چهار روز بعد پليس فرانسه به خانه مريم رجوي در پاريس ريختند و در ميان انبوهي از لباس گرانقيمت و كامپيوتر حدود هشت ميليون دلار نقد كشف كردند. فكرش را بكنيد. دفعه بعد كه محدثين را ديدم واقعا از خجالت سرخ شده بود ولي هنوز هم كه هنوز است طلبم را دريافت نكرده ام.}

^{سال گذشته بالاخره به اين نتيجه رسيدم كه ديگر كافي است. من يك نامه رسمي به آنها فاكس كردم كه مستقيما مريم رجوي را خطاب قرارداده بودم. ولي الان بيش از يك سال است كه هنوز حاضر به اعلام جدايي من نشده اند و بنظر مي رسد كه نمي خواهند قبول كنند. آنها به تلفن كردن هايشان ادامه دادند و مي گفتند بيا و طلب و پولت را بگير. يك بار گفتند كه من بايد مريم را درپاريس ببينم تا بدهي شان را بدهند. وقتي آنجا رسيدم ديدم كه باز ميهماني شام گرانقيمتي را تدارك ديده اند كه باصطلاح بخاطر من بود. آنها تعدادي از همسايه هاي اور سور اواز را دعوت كرده بودند و حتي دانيل ميتران را هم باز آورده بودند براي شام. در آن شب مريم مرتب سعي مي كرد كه نزديك من بنشيند و با من عكس و فيلم بگيرد ولي من متوجه شدم و از او دوري جستم. طبعا باز هم من بدون دريافت پولم از آنجا خارج شدم.}

^{درواقع  من يك مقدار ترس هم داشتم. مي دانستم كه حتي در حال حاضر هم آنها از روش هاي اطلاعاتي و استراق صمع و غيره بر عليه افرادي كه مشكوك به مخالفت با آنها باشند استفاده مي كنند. آنها بدين صورت از تلفن استفاده مي كنند كه به فردي زنگ زده خودشان را فرد ديگري معرفي مي كنند تا بتوانند اطلاعاتي در مورد شخص مورد نظرشان بدست آورده و البته آن را ضبط كنند. اين كار فقط در مورد ايرانيان انجام نمي گيرد بلكه از اين روش بر عليه غربي ها هم استفاده مي كنند. با سازمان هاي حقوق بشري، با مراكز دولتي و غيره. قربانيان مجاهدين فقط ايراني ها نيستند. من همچنين كشف كردم كه آنها برنامه هايي را دنبال مي كنند كه باعث "توليد حادثه" براي برخي افراد بشوند. من همين الان خيلي نگران هستم. آنها قادر به هر كاري هستند. آنها شبكه گسترده اي را در اروپا ايجاد كرده اند كه مي تواند به راحتي و بدون سر وصدا به من يا فرزندانم صدمه بزنند. من هنوز بصورت جدي نگران خودم و بچه هايم هستم.}